کد خبر: ۱۱۰
تاریخ انتشار: ۱۸ آبان ۱۳۹۴ - ۱۱:۱۲
اینجا کربلاست وامشب شب عاشورا. به همه کسانی که کربلا نرفته اند یا رفته اند ولی عاشورا را دراین شهر بهشتی نبوده اند توصیه می کنم حتما لااقل شده یک عاشورا را هم که شده درکربلا باشند. بعضی دراین راه بسیار موفقند مثل جوانی که موقع بازگشت درهواپیما درردیف کناری من نشسته بود وبنحوی توجه مرا درباره قمه زنی بخود جلب کرد . با اوسرصحبت راباز کردم و پرسیدم چند بار عاشورا عراق بوده ای؟ گفت بیست وپنج بار! جوانی بود از اهالی تهران که همه ساله برای قمه زنی به کربلا می آید .

تصمیم می گیرم شب عاشورا را درخیمه گاه باشم سالهاست به خیمه گاه نرفته ام.به خیمه گاه می روم  و از ابتدای آن که چادروخیمه اباالفضل العباس است وارد می شوم. دراین نحوه ورود هم شاید راز و رمز هایی نهفته باشد فراتراز آنچه که  گفته ومی گویند که نزدیکترین خیمه به دشمن ،خیمه عباس بوده بریا یانکه جناب ایشان نگهبان وحارس حرم حسینی بود وبالطبع اگر کسی از سپاه دشمن به هرتقدیرمی خواست خودرا به خیمه گاه یا امام حسین برساند ،می بایست ابتدا با او مواجه بشود. وچه دلگرمی یی داشته اند اهل حرم که چنین تکیه گاهی داشته اند .مگر تکیه گاه ازاین بهترهم می شود؟ خدا را شکر که من عباسی ام.

سالها قبل شاعری عرب بنام عذری ، که دوست دارم درباره او بیشتر بدانم شعری گفت که دراواسط آن به دلیل مضمونی که درشعرش آورده  ومعنایش این بود که روزعاشورا با وجودی که حرم حسین را درکنارخود داشت اما به عباس پناه آورد، ازشدت ناراحتی بتصوراینکه با این مضمون به ساحت امام معصوم بی ادبی کرده است، قلم را کنارگذاشت وبا خود گفت این شعررا ادامه نمی دهم .در رویا حضرت سیدالشهدا را دید که به اوفرمود :عذری چراشعرت راتمام نمی کنی؟عذری  عرض کرد :آقا من از شما معذرت می خواهم بخاطراین بی ادبی که به ساحت تان روادشته ام . شما امام معصوم وحجت خداهستید  و همه به شما پناه می برند وبه کسی پناه نمی برید.بنا به نقلی امام  به او فرمود :نه. خوب نوشته ای. شعرت را اینگونه ادامه بده که روزعاشورا نه تنها اهل حرم به عباس من پناه آوردند خود من هم به برادرم عباس، پناه بردم.

 درزیارت حضرت عباس یک عبارت زیبا وجود دارد که عین این عبارت را برای مولای متقیان بکارمی برند: یا کاشف الکرب عن وجه الرسول. به عباس هم خطاب می شود یا کاشف الکرب عن وجه الحسین ،اکشف کربی بحق اخیک الحسین.شنیده ام-  اما ندیده ام-  که اگر کسی به تعداد 133 بار این ذکر رادرحرم عباس بگویذد وبه جناب ایشان متوسل شود حاجتش برآورده می شود.

با اینکه غالبا این ذکر را درحرم این بزرگوارخوانده ام اما اعتقاد قلبی من این است که این ذوات مقدسه چنان احاطه ای از جانب خدای متعال برعالم وجود دارند که نیازی به بازگوکردن خواسته  های زایرندارند زایر را می شناسند ازنقطه ای که حرکت می کند تا زمانی که برمی گردد برگ برگ دفتردرونش را ورق می زنند وسر وخواسته او را می دانند وبرای اجابتش به درگاه خدا متوسل می شوند.  ازبزرگی نقل شده است اینکه می گویند درروزها وساعات خاصی - مثلا شب قدر یا شبهای دیگر درحرم ائمه دعا کنید برای یان است که  لااقل زبانتان بیکارنباشد وبه اینطرف وآن طرف متوجه نباشید ! نیازی به ذکرنیست به خدای علام الغیوب چه می خواهی یادآوری کنی که نداند! البته این درست که خود خدا گفته است :ادعونی استجب لکم یعنی مرا بخوانید تا شمارا اجابت کنم ولی این خواندن فقط لفظ نیست. مگر کسانی که زبان ندارند ودعا می کنند دعایشان شنیده نیم شود؟!

حیفم می آید حال که سخن به اینجا رسید این خا طره راکه ساعات آخر تشرفم درحرم  امام حسین شاهد آن بودم ودرسفرهای قبلی نظیرش راندیده بودم بازگونکنم. دربالای سرمطهر حضرت ناخودآگاه متوجهم کردند .حین نماز زیارت سروصدای لبهای بی صدای زایری که درنزدیکی من روبه ضریح ایستاده بود مرامتوجه خود کرد. نماز را که تمام کردم وبرای نماز بعد بلند شدم مردی کرولال تقریبا شصت ساله با موهای سفید وقدی متوسط را دیدم که روبه روی ضریح حضرت دستهایش را گشوده ودرست مثل کسانی که صوت دارند با حضرت حرف می زند و دعا می کند . فقط صدای بهم خوردن لبهایش بهم وزبانش به سقف دهان به گوش می رسید .

emailارسال به دوستان
tr_sar
نظرات بینندگان
tc_sar
نام:
ایمیل:
* نظر: