کد خبر: ۲۷۴
تاریخ انتشار: ۰۹ آذر ۱۳۹۵ - ۲۱:۱۴

گاه درمسیرصحنه هایی می دیدم که از اینکه با بدنی به لطف خدا سالم دو،سه روز پیاده به سوی کربلا ره می پیمایم مرا خجلت زده می کرد.
نمونه اش پیاده روی این مردرلنگ با دوعصا که  در جواب سوال من که ازکجا پیاده راه افتاده ای؟ گفت از نجف آمده . پرسیدم کی راه افتادی؟گفت دیروز صبح. یعنی با این دوعصا دو روز است دارد راه می رود.بگونه ای مصمم و با شتاب راه می رفت که انگار نه انگار دهها کیلومتر دیگر راه با این پاهای لنگ تا کربلا برایش باقی مانده است.
نمی دانم خدای حسین و خود حسین با اینها چه معامله ای می کنند.
اعتقاد من این است که خدا و رسول خدا و امیرالمومنین و فاطمه زهرا و سایر امامان معصوم جداگانه و هریک به بقدرکرم خود به زایران پیاده وغیر کربلا یا نجف یا مشهد عنایت وعطیه ای عطا می فرمایند و به چنین زواری البته توجهی خاص ترخواهند داشت.
این صحنه زیبا را دوست همراهم حسن آقا که چند سفراست با من دراین مسیرسلوک می کندبه من که در حال خودم بودم و متوجه این اتفاق دیدنی نبودم، تذکر داد.خودم را به او رساندم و بعد از طرح  دو سه سوال از آن فیلم برداشتم.

emailارسال به دوستان
tr_sar
نظرات بینندگان
tc_sar
نام:
ایمیل:
* نظر: