کد خبر: ۲۸۴
تاریخ انتشار: ۱۲ آذر ۱۳۹۵ - ۱۱:۳۰

در عراق هنوز آدمهای پابرهنه هستند .بخصوص در روستاها .

پا برهنه بودن برای بعضی ها یک امر عادی و معمولی است.در راه شهر کفل وقتی این چند کودک را در مسیر راه رفتن مان به کربلا دیدم، بی اختیار به به پاهایشان نگریستم. کفشی – دمپایی- که درعراق تهیه آن ارزش مادی خاصی ندارد به پا نداشتند.  داشتند ازجلوی من رد می شدند که یکی ازآنها را در آغوش گرفتم و از او پرسیدم :کفش هایت کجا هستند ؟گفت:کفش ندارم.  پرسیدم :چرا؟گفت :پولی ندارم که  بتوانم یا آن کفش بخرم. هرسه  کودک پابرهنه بودند وحتما برای جلب کمک ونظر دیگران به فقرشان تظاهری نمی کردند .کمک مختصری به آنها کردم .دوستی هم که پشت سرمن بود کمک خوبی به آنها کرد تا بروند و با آن پول برای خودشان سه دمپایی بخرند.
emailارسال به دوستان
tr_sar
نظرات بینندگان
tc_sar
نام:
ایمیل:
* نظر: